ابركوه يادگار تاريخ

«ابركوه» شهري است كه سابقه اي ديرينه دارد و هنوز هم با همان بافت قديمي خود پابرجا مانده است وبخشي از تاريخ سرزمين ما به شمار مي رود . اين شهر ، با برخورداري از بناهاي تاريخي و ديدني ، تصوير گر طبيعي زندگي مردم كشورمان در قرون و اعصار گذشته ا4ست . ابركوه اين شهر كهن و قديمي بين شيراز و يزد قرار گرفته و در بافت سنتي خود نقاط تاريخي و اماكن ديدني بسياري دارد كه چشم هر بيننده اي را خيره مي كند . « سرو » بلند قامت و خرم و شاداب « ابركوه » در دل كوير ، ميزبان مهربان كساني است كه با تحمل رنج و سفر و سختي راه ، از سر كنجكاوي به تماشاي آن مي ايستند .

راجع به «ابركوه» مطالب زيادي در كتب قديمي درج شده است از جمله در: المجمع البلدان ، هفت اقليم ، نزهه القلوب ، سياحتنامه ي جنوب ، فارسنامه ي ناصري ، حدود العالم من المشرق و المغرب وبه دفعات به نام « ابركوه» بر مي خوريم .

اين شهر كهن قرار گرفته در حاشيه كوير داراي آب و هوايي گرم و خشك است و اهالي آن بيشتر به كار كشاورزي اشتغال دارند محصولات عمده «ابركوه» عبارت است از : گندم ، جو ، چغندر ، انار ، انگور ، دانه هاي روغني و

آثار تاريخي موجود در « ابركوه » حكايت از قدمت اين شهر ديدني دارد معروف ترين اين آثار عبارتند از :

« گنبد عالي » كه بر روي كوهي به همين نام بنا نهاده شده و از آثار دوره سلجوقي است اين محل را « علي فيروزان » براي پدرش « امير عميدالدين شمس الدوله بن علي هزار اسب » از شاهزادگان ديلمي ساخته است

گنبدها و مقبره هاي ديگر « ابركوه » كه از شهرت زيادي برخوردارند عبارتند از : گنبد سنگي «هك» كه مقبره ي « حسن بن رئيس » است و به سال 872 هـ . ق در روستاي « هك » بنا شده است . گنبد «سيدون »نيز در شمال شهر قرار دارد .

« مسجد جامع » كه درسال 827 هـ.ق بنا شده است با توجه به گچ بري هاي زيباي قسمت هاي محراب و شبستان ، به دوره ي سلجوقيان نسبت داده مي شود اين مسجد در مركز شهر قرار دارد .

ديگر مساجد معروف ابركوه عبارتند از : مسجد نظاميه منتسب به دوره سلجوقي و مسجد دروازه ميدان باقي مانده از دوره قاجاريه و مسجد بيرون كه خاطره ي حركت امام رضا (ع) به سمت خراسان را زنده مي سازد .

«مقبره طاوس » آرامگاه «حسن بن كيخسرو بن منصوربن ابي بكرمحمد» است و دخترش «بي بي عايشه »نيز در آن دفن شده است .

همچنين مزار « پير حمزه سبز پوش » كه در مركز شهر قرار دارد ، يادگاري از دوره سلجوقيان است اما آن چه مايه ي اشتهار بيشتر ابركوه شده وجود درخت سرو چهارهزار ساله اي است كه آوازه ي آن به گوش همه رسيده است در كتاب نزهه القلوب درباره اين سر چنين مي خوانيم « در آنجا سروي است كه در جهان شهرتي عظيم دارد چنانكه در عهد كيانيان سرو كشمير و بلخ شهرتي داشته ، اكنون از آن بزرگتر است و درخت سرو در ايران زمين ، مثل آن نيست »

سرو عظيم ابركوه با تنه اي قطور و قد سر به فلك كشيده ي خود كه هنوز شادابي و طراوتش را پس از چندين قرن حفظ كرده معمولاً پذيراي بيشترين كساني است كه گذري بر اين شهر كهن دارند و قدر مسلم ، كسي نيست كه پايش به شهر تاريخي ابركوه برسد و از سرو چهارهزار ساله آن ديدن نكند

از ديدني هاي ديگر ابركوه خانه هاي قديمي و بادگيرهاي معروفشان است كه از جمله خانه ي آقازاده ، خانه ي صولت وكه بيشتر از دوره هاي قاجاريه به يادگار مانده است .

ابركوه در قديم يكي از مراكز علم و ادب بوده و اساتيد و دانشمندان و شعرايي داشته كه اكثر آنها داراي رسائل و تاليفاتي بوده اند و حتي متجاوز از يكصد شاعر با ذوق و قريحه داشته كه مجموعه ي اشعار بعضي از آنها موجود است من جمله :

«ابوالقاسم علي بن احمد » از دانشمندان بزرگ و وزير «بهاءالدوله » پسر «اميرعضدالدوله ديلمي»بوده كه بين سالهاي 388 هـ.ق تا403هـ.ق امارت مي كرده است

اميربن برهان (مير برهان) :، از دانشمندان صاحب سبك و از مريدان «قاضي اسدكاشي» است .

نمونه اي از اشعار او :

نشان خاك نهشتم ز گريه در عالم كه حسرت تو مبادا كسي به خاك برد

مولانا عبدي شيخ عزيزالدين نسفي خواجه نظام الملك ابرقوي ميرهادي ميرزاابوالبقاء ميربرهان هاشم ابرقويي حاجي ابرقويي بقايي و نگارابرقويي نيز از جمله شاعران و بزرگان شعر و ادب اين ديار هستند

 
37333030 پاسخگويي روابط عمومي شركت مخابرات استان يزد





نظرسنجی
نظر شما در خصوص نحوه واگذاری اینترنت پرسرعت شرکت مخابرات استان یزد چیست؟